ऋतुचक्र

चित्र वेध (चित्र सौजन्य:अनामिक)

ऋतुचक्र 

जाग आली तेव्हा मनाच्या किनाऱ्यावर विचारांची वर्दळ नव्हती. स्वप्नांच्या काही चांदण्या जाणिवेच्या सागरातील पाण्यावर अजूनही चंद्रासवे परावर्तित होऊन तरंगत होत्या.थोड्या वेळाने जातील त्या ..प्रकाश किरणे येतील तेव्हा.

या अंधाराला एक छानशी ऊब आहे...रात्री मिट्ट काळोखात पाहिलेल्या स्वप्नाची..रोज दिसतात वेगवेगळी स्वप्नं..चांदण्यात लपेटलेली...कुणीतरी रोज त्यांना आणून चंद्रावर ठेऊन जातं आणि नंतर एकेक करून ती माझ्या नजरेत...नजरेसमोर तरंगत रहातात...तशीच अस्पर्श.

अथांग पसरलेला मी मग फक्त जाणिवेतून कालक्षणाच्या लाटांवर लहरत राहतो... किनाऱ्यावर झिरपत रहातो.

एकेका स्वप्नाकडे पहात...

म्हणून वरून वाटला तरी किनारा कधीच कोरडा नसतो...लाख स्वप्ने फुलवणारी ओल आकाशाच्या ओढीने त्यात भिनलेली असते.नवी स्वप्ने तयार होत रहातात...

क्षणोक्षणी किनारा आकाशाशी विलक्षण ओढीने जोडला जात असतो..

ऋतूचक्र सुरूच राहते... 

लेखन:मुकुंद इंगळे