गंधबोली
दोन फुले आपसांत
बोलू लागी सुवासात
तुझा माझा सूर जुळे
सुखद ओल्या पावसात
कुणी कधी रोपविले
कधी कुणी दिले पाणी
जगण्यास बळ देण्या
मातीवर ऊन आणि
मग आला धीर जरा
कोंब आला मनासही
भार वाटे जीवनाचा
मातीतल्या मातेसही
उन्ह पाऊस हौसेने
तिचे पुरवी डोहाळे
एक रोप झाले मग
रम्य डहाळे डहाळे
आनंदरंग देऊन गेले
फुलपाखरांचे थवे
नव्या स्वप्नात मातीच्या
फुल जन्मा आले नवे
सुगंध मात्र दिला कुणी
की माय मातीचीच भेट
स्वतः फुलता फुलता
बोले मनाशीच थेट
आहे जीवन जोवर गंध
परस्परांचा भावबंध
आठवातही निरंतर
दरवळेल ऋणानुबंध
रचना:मुकुंद इंगळे
No comments:
Post a Comment