विचारहदारी

चित्र वेध (चित्र सौजन्य:अनामिक)

विचारहदारी

मी रस्ता आहे

कितीतरी लहान मोठ्या चारचाकी गाड्या, मोठाल्या बसेस , सायकल्स....रहदारी सुरू आहे. थांबायला कुणालाच आवडत नाही..म्हणून सिग्नल हिरवा झाल्याझाल्या हॉर्नचे कर्कश्श आवाज ऐकू येतात.

पण या सगळ्याला गती आहे.

ही रहदारी माझ्या मनातल्या विचारांची आहे.माझ्या मनात लहान चारचाकी,दुचाकी वाहनांसारखे सहज तात्काळ अंमलात आणाता येतील असे विचार ...किंवा काही काळ द्यावा लागेल असे बस सारखे मोठे विचार...याची रहदारी अहोरात्र सुरू आहे.

सिग्नलच्या खांबावर लाल दिवा लागतो तसा मी मध्येच विचारांना थांबवितो आणि त्यांचे काय करावे हे ठरवतो.नियमन करतो.सिग्नल हिरवा झाला की परत विचार वाहतूक सुरू.

कधी कधी अँब्युलन्स येते..तेव्हा बाकी विचार बाजूला ठेऊन, तातडीने हालचाल करून मेंदूला निर्णय घ्यावा लागतो...कारण अँब्युलन्स मधला विचार अत्यवस्थ असतो...अस्वस्थ करत असतो.

पण एक नक्की....इथे कुणी थांबत नाही...नव्या विचारांची अथवा विचारांची नवी वाहने सतत ये जा करत असतात.कुठे जातात ठाऊक नाही..नियमन करावेच लागते..नाहीतर पुढच्या पिढीची छोटी वाहने आणि मागच्या पिढीच्या ज्येष्ठ वाहने यातला समन्वय साधता येणार नाही.तो सांभाळावा लागतो.पण याच सर्व वाहनांच्या दिव्यांचा प्रकाश कधी उदास तर कधी उल्हसित करत असतो.सोबत वडीलधाऱ्यानी मनाच्या खांबांवर लावलेल्या दिव्यांचा प्रकाश..आणि तेच अनुभवीत मी दिवसरात्र इथेच असतो.

मी जणू रस्ता आहे.

लेखन: मुकुंद इंगळे