देखावा एक हॅपनिंग

चित्र वेध (चित्र सौजन्य:अनामिक)

देखावा..एक हॅपनिंग

थोडे थोडे पायवाटेने वर जात राहू...आधी त्या सुंदर बहरलेल्या झाडाजवळ पोहोचायचे आहे.तिथून परिसर आणखी सुंदर दिसेल...मन उल्हसित होईल.थकवा निघून जाईल..मन रिचार्ज होईल.

निळ्याशार मनाच्या पार्श्वभूमीवर विचारांचे शुभ्र ढग आपापल्या गतीने सरकत राहतील..आकार बदलत राहतील.

त्याच मनाचा दुसरा भाग असलेली, कर्तृत्वाने हिरवीगार बहरलेली जमीन..टेकडी, जवळून पाहताना ओबडधोबड दिसते.पण लांबून खूप विलोभनीय दिसते..तिथल्या वर खाली नेणाऱ्या पायवाटा सुद्धा दिसतात.

जितके आकाश तितकीच जमीन दिसते.

स्थिर वाटणारा जीवनाचा हा रम्य देखावा...जशी उंची गाठाल तसतसा बदलत जातो. आकांक्षांचे आकाश शुभ्र विचारांना खुणावत रहाते...आणि आपण लहान मोठ्या पायवाटा दैनंदिन,नित्य..दररोज न चुकता चढत राहतो..शुभ्र विचारांचे ढग हिरवाईत रूपांतरित करत राहतो.

बाजूच्या घरात..वेगवेगळ्या श्याम श्वेत विचारांसोबत, हृदय.. बरे वाईट परिमाण उपभोगत वस्तीला असते.

थंडीत चांगल्या उबेसाठी काही विचार जाळायची फायर प्लेस आत आहे.आणि त्याचा धूर विरून जाण्यासाठी मोठमोठी धुराडी, चिमण्या देखील.

काही विचार सांभाळून ठेवावे लागतात. ते असतात नसानसांत सांभाळलेले... धडधडण्यासाठी विचाराप्रज्वलन गरजेचे आहे. कदाचित यामुळेच फायर प्लेस ला hearth म्हणत असतील.जास्तीचा h for हरक्षणी अनुभवायला मिळणारे happening असावे.

धडधड नाही तर हा देखावाच अस्तित्वात नाही.

लेखन: मुकुंद इंगळे